Wat heb ik als kunstenmaker zoal geleerd, de afgelopen twintig jaar? In zeven video’s probeer ik er woorden en beelden aan te geven. Kijk, overal lopen voortplantingsverschijnselen op straat. Maar presidenten gaan steeds meer op biefstuk lijken. Hoe kan ik stijlvol wat ‘onbenoembaarheid’ van de daken roepen dan?

1. Over jeuk

2. Over opgroeien, ingroeien

3. Maatschappijkritisch, maar nog best lief

4. Met een ‘gouden cirkel’ en pelikanen

5. Tamelijk psychedelische gidstour door een binnencirkel

6. Mystiek laat zich beschrijven in paradoxen

7. Nu, net. Nu

Zachtjesaan ben ik ervaringsdeskundige op het gebied van menszijn. Ook ik ben als ieder ander achteloos in het lichaam gegoten, alsof dát normaal is. Ook ik kukelde ooit achterwaarts als een duiker van een rubberboot, de diepte in – het droge op, het daglicht in. Leven blijkt inclusief tandplak, een koddige maan en het vergt vele uren wachten op station Tilburg.
Verder kan er wat jeuken aan menszijn
en er zijn vele vormen van krabben mogelijk.
Hoeveel procent van een daginvulling, van het wandelen in straten, van het draaien van een mondiale werkdag, bestaat stiekem uit krabben?
Krabben verhelpt de jeuk niet.