Nieuws

­

Publicatie in MUD

'Plekken met kans op mens', een gedicht dat ik schreef bij foto's van Hanneke Wetzer, verscheen in het MUD Magazine. "kans op mens: twee sleutelbeenderen en één hartbodem met plakplaatjes..."    

Publicatie-overzicht

In o.a. De Gids, Hollands Maandblad, DW B, nY, DBNL, Het Liegend Konijn, Samplekanon, Versindaba, Tzum, Deus ex Machina, Ooteoote, Waterstof, Ballustrada, Brakke Hond, Brabant Cultureel, Gierik & NVT, Kluger Hans, De Optimist, Extaze.nl en [...]

Recensie Awater – Zoek de zeesnuiver

Het minste wat gezegd kan worden over de poëzie van Arnoud Rigter, is dat ze buitengewoon eigenzinnig en zonderling is. [...]

Recensie De Recensent – Zoek de zeesnuiver

Op de voorkant van Zoek de zeesnuiver, de nieuwe dichtbundel van Arnoud Rigter, staat rechts onderin verdekt opgesteld de genre-aanduiding: ‘beeldgedichten’. Liefhebbers van strakke, zwartgedrukte strofes op witte bladzijden, kunnen dit als waarschuwing opvatten. Hier wordt met de bladspiegel gespeeld! Hier zijn afbeeldingen minstens zo belangrijk als woorden! [...]

Recensie ED – Zoek de zeesnuiver

Arnoud Rigter zet in 'Zoek de zeesnuiver' de wereld op speelse wijze op zijn kop. [...]

Recensie 8weekly – Het duimzuigend fossiel

De grenzen van wat poëzie vermag, worden steeds meer opgerekt. Dat blijkt uit een fascinerend werk als Het duimzuigend fossiel van Arnoud Rigter (1978). Het is zo uniek dat we er bijna nieuw genre voor moeten bedenken. [...]

Recensie De Recensent – Het duimzuigend fossiel

Daar zit ik dan. Een poëzierecensent met een bundel zonder gedichten naast zijn laptop - tenminste, als we de dichter mogen geloven. Arnoud Rigter noemt de werken die hij in zijn bundel Het duimzuigend fossiel publiceert ‘gedichtachtigen’. [...]

Recensie Hanta – Het duimzuigend fossiel

Het is één van de speerpunten van dit fijne webplekje: vormgegeven poëzie. En Arnoud Rigter heeft dat idee naar alle kanten uitgewerkt in zijn nieuwste creatie Het duimzuigend fossiel.

Recensie 3voor12 – Het duimzuigend fossiel

Het Duimzuigend Fossiel voor iedereen die zonder paddo’s toch trippen wil. [...]

Recensie De Contrabas – Het duimzuigend fossiel

Het is letterlijk een niet te omschrijven bundel. Het isgothic meets new wave, het is Jotie T'Hooft én Baudelaire, het is duister & licht, het is "er is volk met ongesmolten brokken" en "akkoord, ik weet dat je niet vegetaisch bent, maar dit is ook wel weer het andere uiterste" [...]