humaanextremist-0b

Hoofd is goed in schaalverdelingen en conclusies, maar niet in vocht en kers en vlees en bloed. Het hoofd is een soort thermometer. Steek je het in een wortelnotentaart, dan kun je op de schaalverdeling aflezen hoe koud die is, maar niet hoe die smaakt. Steek je het nergens in, dan meet het zijn eigen temperatuur – en ziet dat voor werkelijkheid aan. Concludeert hoofd ‘onzin’, dan is dat vaak de aard van het beestje – ‘onzin’ zit, naast ‘vrees’, al in de bedrading ingebakken. Een losliggend hoofd is onzin zoals een steeksleutel middenin de Sahara onzinnig is. Dat wil ik niet met werkelijkheid verwarren. Zodoende voed ik mijn hoofd met onhoofdelijkheden. Als mijn schedelbinnenkant slechts zichzelf blijft spiegelen, zit ik uiteindelijk tegen een holle machinekamer te loensen.

Je kunt een decennium lang de bestanddelen van baby-melk uiteenrafelen en onderzoeken hoe uit flesvoeding meer rendement te halen. Blijkt ineens uit een recent onderzoek dat borstvoeding gezond is, vanwege het contact tussen moeder en kind.

Laatst is in Groenland vastgesteld dat een haai liefst 392 jaar oud is geworden. De haai raakte als ‘bijvangst’ verstrikt in de netten van vissers. Het zwom een kleine vier eeuwen los van ons zicht. We takelen het boven water en zien wat er was.

Ik begrijp Indianen steeds beter, die niet op de foto willen omdat hun ziel dan wordt gejat. Er drijft een geschubde Rigter in mij van zo’n 39,2 jaar oud – spelenderwijs komen er stukjes boven water. Maar als ik weet wat het is, ben ik af. Heb niet de zelfoverschatting te weten wat je bent, je snijdt je af van de met poriën bespikkelde bron die je bent.

Op de dag dat Google de laatste deurklink in Oezbekistan in kaart heeft gebracht, zijgt de hele wereld in elkaar.